Բարև, Ասլան, ես քեզ շատ եմ սիրում, դու շատ ընկերասեր ես։ Դու միշտ ուզում էիր մեր թուշիկները քաշել, մեկ- մեկ խոզուկի ձայն էիր հանում, դու իմ հետ շատ էիր խաղում։ Դու ու ես իրար հետ լավ ընկերներ էինք և ուզում եմ, որ հիմա էլ իրար հետ ընկերներ լինենք։

Լենկթեմուրն եկավ, հուրն ու սուրն եկավ,Անօրենն եկավ, եկա՜վ ու եկա՜վ.Հավաքեց, կիտեց մեր ազգը Հայոց,Փաթաթեց, պատեց, ինչպես վիշապ-օձ, Կանգնեց Սևանա ափին հովասուն,Էնտեղ, ուր ուշքը ու միտքն աստըծուն`Անհունն է խորհում, մեռնեմ իր զորքին,Օհաննա վանքը ծովի եզերքին։Էն վանքում, հայոց ազգին պահապան, Աղոթք էր անում ծերուկ հայր Օհան.Աղոթք էր անում իր հոգու համար,Իր ազգի համար, աշխարհքի համար։Երբ տեսավ խաղաղ … Continue reading Հովհաննու վանք →